(ನ್ಯೂಸ್ ಕಡಬ) newskadaba.com ಆ. 12. ಮಳೆಗಾಲ ಆರಂಭವಾದಾಗ ತುಳುನಾಡಿನ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಪರಂಪರೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ—ಆಟಿ ಕಷಾಯ. ಕಹಿಯಾದ ರುಚಿ, ವಿಶಿಷ್ಟ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಸರಳ ತಯಾರಿಕೆಯ ಈ ಕಷಾಯ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪಾನೀಯವಲ್ಲ; ಅದು ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಪ್ರಕೃತಿ, ಋತು ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯದ ನಡುವೆ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಂಬಂಧದ ಒಂದು ಜೀವಂತ ಉದಾಹರಣೆ.
ಆಟಿ ತಿಂಗಳು ಎಂದರೆ ತುಳುನಾಡಿನ ಜನಜೀವನದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾದ ಕಾಲ. ಹಿಂದೆ ನಿರಂತರ ಮಳೆ, ಕೃಷಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿನ ಅಡಚಣೆ, ಆಹಾರದ ಲಭ್ಯತೆಯ ಕೊರತೆ ಹಾಗೂ ವಿವಿಧ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಮತ್ತು ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ತೊಂದರೆಗಳ ಸಾಧ್ಯತೆ ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಪದ್ಧತಿಗಳು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡವು. ಸಂಶೋಧನೆಗಳೂ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಸೇರಿದಂತೆ ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾರತದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಋತುಮಾನಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾದ ಸಸ್ಯಾಧಾರಿತ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಔಷಧೀಯ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಜನಪದ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದ್ದವು ಎಂದು ದಾಖಲಿಸಿವೆ.
ಕಹಿಯಾದ ಕಷಾಯದ ಹಿಂದೆ ಏನಿದೆ?
ಆಟಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಸೇವಿಸುವ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಟಿ ಕಷಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ *ಪಾಲೆ ಮರ ಅಥವಾ ಸಪ್ತಪರ್ಣ (Alstonia scholaris)*ದ ತೊಗಟೆಯನ್ನು ಬಳಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದರೊಂದಿಗೆ ಕಾಳುಮೆಣಸು, ಶುಂಠಿ, ಓಮ ಅಥವಾ ಇತರ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಸಾಲೆಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಪದ್ಧತಿಯೂ ಇದೆ. ತಯಾರಿಕೆಯ ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಪದಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಪ್ತಪರ್ಣದ ತೊಗಟೆಯ ಕಹಿ ಕಷಾಯವನ್ನು ಆಟಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ಸೇವಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನಪದ-ಔಷಧೀಯ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಈ ಆಚರಣೆಯು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲ; ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಸಸ್ಯಗಳ ಬಳಕೆಯ ಕುರಿತು ಹಿಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಳ ಅನುಭವ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.
“ಡಿಟಾಕ್ಸ್” ಎಂಬ ಆಧುನಿಕ ಪದಕ್ಕೆ ಹಳೆಯ ಉತ್ತರವೇ?
ಇಂದು “ಡಿಟಾಕ್ಸ್”, “ಇಮ್ಯುನಿಟಿ ಬೂಸ್ಟರ್”, “ಮೆಟಾಬಾಲಿಸಂ ಬೂಸ್ಟರ್” ಮುಂತಾದ ಪದಗಳು ಆರೋಗ್ಯ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಆಟಿ ಕಷಾಯವನ್ನು ಇಂತಹ ಆಧುನಿಕ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಮೀಕರಿಸುವುದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಸರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಕೃತ್ತು ಮತ್ತು ಮೂತ್ರಪಿಂಡಗಳು ತ್ಯಾಜ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಗಗಳಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಕಷಾಯ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ “ವಿಷಕಾರಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆಧಾರವಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಪರಂಪರೆಯ ಮೌಲ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸಸ್ಯಾಧಾರಿತ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಮಸಾಲೆಗಳ ಬಳಕೆ, ಋತುವಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಆರೋಗ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಪಾರಂಪರಿಕ ಜ್ಞಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಾಗಿವೆ.
ಮಳೆಗಾಲ ಮತ್ತು ಆಹಾರ: ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ತಿಳಿದಿದ್ದದ್ದು
ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಗುಣಮಟ್ಟ, ನೀರಿನ ಸುರಕ್ಷತೆ, ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಮತ್ತು ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಳಜಿ ಅಗತ್ಯ. ತೇವಾಂಶ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸದಿದ್ದರೆ ಹಾಳಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಬಹಳ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ. ವಿವಿಧ ಸೊಪ್ಪುಗಳು, ಸ್ಥಳೀಯ ತರಕಾರಿಗಳು, ಬೇರು-ಗೆಡ್ಡೆಗಳು, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಧಾನ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಋತುವಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದ್ದವು. ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ ಕರಾವಳಿಯ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಸ್ಯಗಳ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬಳಕೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿರುವ ಅಧ್ಯಯನಗಳೂ ಇವೆ.
ಆಟಿ ಕಷಾಯವೂ ಈ ವಿಶಾಲವಾದ “seasonal wellness” ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿ ನೋಡಬಹುದು.
ಕಷಾಯದ ನಂತರದ ಮೆಂತೆ ಗಂಜಿ
ಆಟಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಷಾಯದ ನಂತರ ಮೆಂತೆ ಗಂಜಿ ಸೇವಿಸುವ ಪದ್ಧತಿಯೂ ಹಲವು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಮೆಂತೆ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಈ ಸರಳ ಆಹಾರವು ಕಷಾಯದ ಕಹಿ ರುಚಿಯ ನಂತರ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುವ ಪರಂಪರೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ—ಪಾರಂಪರಿಕ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ “ಔಷಧಿ” ಎಂದು ನೋಡುವ ಬದಲು ಆಹಾರ, ಋತು ಮತ್ತು ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಒಟ್ಟಾರೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಉಳಿಸೋಣ; ಆದರೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ
ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಆಟಿ ಕಷಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಾಗ ಎರಡು ಅತಿರೇಕಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.
ಒಂದೆಡೆ, “ಇದು ಹಳೆಯ ಪದ್ಧತಿ, ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುವುದು ತಪ್ಪು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, “ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತದೆ” ಅಥವಾ “ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಪರಿಣಾಮವಿಲ್ಲದೆ ಔಷಧಿಯಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ” ಎನ್ನುವುದೂ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಥಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸಸ್ಯಾಧಾರಿತ ಕಷಾಯಗಳಲ್ಲಿರುವ ಸಕ್ರಿಯ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು, ಅವುಗಳ ಪ್ರಮಾಣ, ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಆಗುವ ಪರಿಣಾಮ, ಔಷಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಬಹುದಾದ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ವಯಸ್ಸಿನ ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿನ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಶೋಧನೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯ ಬಳಕೆಯ ಕುರಿತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ನಡೆದಿದ್ದರೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜನಪದ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿಯ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ವೃದ್ಧರು, ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಕಾಯಿಲೆ ಇರುವವರು ಅಥವಾ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರು ಇಂತಹ ಕಷಾಯಗಳನ್ನು ಔಷಧಿಯ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಮೊದಲು ವೈದ್ಯರು ಅಥವಾ ಅರ್ಹ ಆಯುರ್ವೇದ ತಜ್ಞರ ಸಲಹೆ ಪಡೆಯುವುದು ಸೂಕ್ತ.
ನಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪರಂಪರೆಯ ವಿಜ್ಞಾನ
ಆಟಿ ಕಷಾಯದ ನಿಜವಾದ ಮಹತ್ವ ಬಹುಶಃ ಅದರ ಕಹಿ ರುಚಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಿಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಋತುಮಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಸ್ಯಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನು ಅನುಭವದ ಮೂಲಕ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಪರಂಪರೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ಇಂದು ನಾವು ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಯಾವುದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ? ಯಾವುದು ಜನಪದ ನಂಬಿಕೆ? ಯಾವುದು ಇನ್ನೂ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಒಳಪಡಬೇಕಿದೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬೇಕು.
ಆಟಿ ಕಷಾಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಹಿ ಪಾನೀಯವೆಂದು ನೋಡದೆ, ತುಳುನಾಡಿನ ಪ್ರಕೃತಿ, ಆಹಾರ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಸೆದಿರುವ ಪಾರಂಪರಿಕ ಜ್ಞಾನದ ಸಂಕೇತವೆಂದು ನೋಡಿದಾಗ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಮಹತ್ವ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.
ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಉಳಿಸೋಣ—ಅದನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ತಲುಪಿಸೋಣ.
ಡಾ. ಅಜಿತ್ ಕೆ. ಕೋಡಿಂಬಾಳ
ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪೌಷ್ಟಿಕತಜ್ಞರು ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು
ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶ ಮತ್ತು ಆಹಾರ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಭಾಗ
ಯೆನೆಪೋಯ (ಡೀಮ್ಡ್ ಟು ಬಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ), ಮಂಗಳೂರು
